
Kirlenmek güzeldir ;)
Lohusa dönemimden itibaren çocuk büyütürken yaptığım yanlışları düşündüğümde (hepsini artık unutmak üzere olduğumdan sanırım) hiç hata yapmamışım gibi hissediyorum.
Tamamen unutmadan aklıma gelen ilk 5 tanesini hemen yazmak istiyorum;
1 - Yatarak Emzirmek
Genellikle ikinci çocuk da tembellikten olsa gerek başvurulan bir yöntem. İlk çocukta acemilik, korku, endişe kavramları oldukça fazla olduğu için çoğu annenin cesaret edemediği bir yol diyebilirim. Fakat ikinci çocukta "amannn bir şey olmaz. Zaten iki çocuk için gece 6 kere kalkıyorum emzirmeyi de yatarak yapsam ne olacak" mantığıyla ortaya çıkıyor. Ve bel, sırt, kol gibi bir çok ağrının vücuda yerleşmesiyle akıl başa geliyor. Neyse ki bu hatam ikinci çocuk da kısa bir denemeden sonra ilerlemeden son buldu.
2 - Çocuğu Baba ile Paylaşmamak
Bu da genelde ilk çocuk da yaşanan benden başka kimsecikler çocuğuma iyi bakamaz. Hele baba aslaaa mantığının ortaya çıkardığı bir hatadır. Çocuğu babaya ASLA emanet etmeyen anne 1.yılın sonunda tükenmişlik sendromunun kıyısına gelir. Çünkü yapışık ikiz gibi gezdiği çocuğundan dolayı kendine hiç vakit ayıramaz. "Sen beceremezsin"...