Yağız bugün okula tek başına gitti.Tek başına derken etüd den servisle okula bırakıldı.İlk gün genelde anne yada baba bırakır ya bugün öyle olmadı.Artık büyüdü diye birde anne babası gidemeyen çocuklar üzülmesin diye işyerinden izin almadım.Servisten iner nasılsa arkadaşlarını bulur diye düşündüm.
Ama kendi vicdanımı hesaba katmamışım öğlene doğru pişmanlık sarmaya başladı beni.Ya kendini yanlız hissederse ya panik olursa diye kurmaktaydım ki aklıma oğlu aynı okulda olan bir arkadaşım geldi.Sağolsun Yağız ı bulmuş ve benimle telefonda konuşturdu sesi gayet iyidi arkadaşlarımı buldum dedi etüd de güzel geçti dedi.Ama benim içim rahatlayacağına paramparça oldu.
Çalışan anne olduğum için bin pişmanlık duyduğum zamanlardan biri işte bu anlar.Resmen içim acıyor.Elinden tutup okula götüremediğim için resmen kahrolmuş durumdayım.1.sınıfta dahi "ben büyüğüm elimden tutup okula götürme beni ayıp anne "diyen bir oğlum olduğunu unutuyorum işte.Elinden tutmasam da uzaktan takip etmek bile şuan içime su serpebilirdi.Bazen bu annelik hormonlarına aklım ermiyor.Çoğu zaman bilinçli bir anne olduğumu düşünürken bir okadar da şuurumu kaybedebiliyorum.Ela da da bunları yaşamayı kaldırabilirmiyim hiç bilmiyorum daha şimdiden Ela nın anaokuluna ilk başlayacağı günü düşünüp hemen ağlamaya yelteniyorum.
Hal böyle oluncada;
Dönüyorum taaa en başa ANNE dediğin çalışmalımı çalışmamalımı ? Ev hanımı olan anneler daha mı mutlu?Drama çevirmeyeceğim bu işi yoksa cidden işin içinden çıkamıyorum.
Yaşlanıyorum sanırım galiba.Ya da annelik duygusu 2.çocuk da daha beter hormon patlaması da yaşatıyor olabilir.Yoksa çalışmanın çocuklarıma zerre kadar zarar verdiğini düşünsen bugün işimi bırakırım.Ama öyle değil elimden geldiği kadar kaliteli vakit geçiriyorum önce ev işi değil önce çocuklarım diyorum.Tabi ki eksikliklerim vardır ama evde olan anneler dört dörtlükmü?Sanırım herkese göre değişir bu fikirler.Neyse uzatmıyorum :)
Başta oğlum olmak üzere 2014-2015 öğretim yılının her çocuk için başarılı bir yıl olmasını diliyorum.Anne babalara da bolca sabır diliyorum.Çok lazım olacak :)
ÖNEMLİ NOT: Anne ve babalar lütfen çocuklarınızı sınıf kapılarında beklemeyin beslenme saatlerinde evlerinizden sıcacık yemekler götürmeyin.Düşünün ki annesi babası çalışan çocuklar var yada anne ve babası hiç olmayan evlatlarıda düşünün.Kaldı ki okula bırakıyoruz sokağa atıyormuşuz muamelesi yapmayın.
Sevgiler,
ÇALIŞAN ANNE
