Kalbimdeki DEPREMLER

Yıkım büyük , enkaz ağır ve kayıp çok fazla..

Kolay olmayacak toparlanması.Herşeyi başa sarmam gerekecek...

Başka depremler yaşamamak için zemini sağlam hale getirmeliyim.Her sarsıntı Yürek acısı , her kayıp gözyaşı...

Zor olsada filmi başa sarmak ,mutlu sonla bitmeyen her sahne silinebilmeli hayattan.Yoksa her sarsıntı hayattan bir parça alıp götürecek...

4x4 lük hayatlara yol açılamayacağı gibi dibe vurmak içinde sebep aramamak lazım.Ama dedim ya yıkım büyük.. Ama geçti geçmelide..Bugün zorda olsa enkazdan çıkma günü.Sendeledim evet dikde yürüyemedim ama silkelendim.Sağımda solumda bana ait olanları gördükçe derin nefes aldım.

Şimdi yenilenme zamanı...

Sanırım en uçlarda duygu yoğunluğu yaşadığım sürece ne depremler bitecek hayatımda ne de kayıplar. Hayat işte diyorum hergün yeni bir tecrübe , her tecrübe yeni bir olgunluk kazandırıyor.

Bu ayın derside kapak niteliğinde oldu hayatıma tecrübe hanemin en üst sıralarına ekledim gitti ;

BİR İNSANI KÖR OLACAK KADAR BENİMSEMEDEN ÖNCE YARIN YARATABİLECEĞİ SARSINTI İHTİMALİNİ DÜŞÜN...

Kağıt gibi kolay parçalanan ilişkiler hayatınızdan uzak dursun..

Sevgiler,

devamı »

UMUTLARIMMM

Küçük umutlarım fakat büyük hayallerim var...

Küçük bir dünyam fakat sığdırdığım kocaman bir hayatım var.

Küçük bir kalbim fakat koca koca sevgilerim var.

Büyük olan herşeyi küçük diye nitelendiğim herşeyin içine sığdırdım.Şimdi herşey eşit.

Hepsini yerle bir ediyorlar ben bıkmadan ,usanmadan yeniden inşaa ediyorum.

Umutlarım hayallerimle, dünyam hayatımla , kalbimse kocaman sevgilerimle birlikte büyüyor.

Ben de büyüyorum.Sevmeyi ,mutlu olmayı ,iyiyi kotuyu ayırmayı ögreniyorum.

Öğrenmenin yaşı yokmus ne kadar dogru bir cümle.Kimi istediği olmayınca küser gider.
Kimi senin sadece iyi haberini duyunca merakla arar.
Kimi sevgisini gösterebilecekmis gibi artistlik yapıp en zor anında çeker gider.
Kimiside yolun nasıl olursa olsun elini asla bırakmaz.Öğrendim ayırmayı... Gözlerimin içini güldürebilen insanlarla yola devam ederken hayatının nerde son bulacağını düşünmeden edemiyor insan.

Belki bir göçük altında , belki bir anayol üzerinde belki bir hastane köşesinde belkide sıcacık yatağında!!!

Hayat vazgeçemediklerine değmiyor malesef.
Yarının mutluluk garantisi yok. Yarının yaşam garantiside yok.
 Bu yüzden hayaller büyür ,umutlar çoğalır, sevgiler artar ama ömrün sana sunulanın bir adım ötesine geçmez.

Bu sebeptendir ki ; öğrendiklerim yanıma kar ,elimi sağlam tutacak insanlar da benimle kalsın .Kalsın ki ben yarını hiççç düşünmeden sadece bugünü yaşayabileyim. Galiba yapabileceğim en güzel şey bu...

Sevgiler...
Gülşah ÖNEN

devamı »

KAFAMA GÖRE....

Bazen kafama göre bir hayat yasamak istiyorum.

Kafama göre işe gidip ,kafama göre de mesaimi bitirmek istiyorum.Kendi kurallarımı kendim koymak o kurallara uyacak insanlarıda bizzat kendim secmek istiyorum.

Onume koyulan kurallara da canım istemedikce uymak istemiyorum.

Kafama göre eglenip, kafama göre de sınırsız alışveriş yapmak istiyorum. önüme ne çıkacak diye saglam adımlar atmak yerine hiçbisey düsünmeden İstediğim yolda koşmak istiyorum.

O ,şu ,bu ne demiş ne diyecek diye düsünmeden dilediğimce yaşamak istiyorum.

Borç varmış , para bitmis gibi hesaplar yapmadan dilediğim arabayı ,dilediğim evi almak istiyorum.İçinide kimse karısmadan dayayıp döseyip bes kurusta ödemek istemiyorum.

İstedigim insan yanımda olsun ,istemedigim insan yol alıp gitsin istiyorum.

Sorumluluk diye hicbiseyim kalmasın.Sadece kendimden sorumlu olmak istiyorum.

Kapıları carpıp cıkmak ,pisman oldugumda da sorgusuz sualsiz carptığım kapıyı acmak istiyorum.

Pismanlıklarım,keşkelerim yok olsun geriye dönüp yasadığım filmi başa sarmak istiyorum.Aynı insanları ,aynı sevgileri puzzle parcasıymıs gibi degilde mantıklı bir sekilde hayatıma yerleştirmek istiyorum.

Sevmediğim insaların yüzüne “seni sevmiyorum bundan dolayıda hiç üzgün değilim“demek 
istiyorum”.

Hani bir insan çok konuşur susmak bilmek sizde ayıp olmasın, saygısızlık olmasın diye zoraki dinler kafa sallarsınız ya ben o insanlara “en güzel dakikalarımın içine ettin kapa artık şu çeneni” demek istiyorum.

Kafam attığında valizimi alıp tatile çıkmak ve istediğim zaman tatilden donmek istiyorum.Ve döndüğümde NERDEYDIN kelimesini hiçççç duymak istemiyorum.

Bazen öyle kaptırıyoruz ki kendimizi ; ne kalbimizin sesini duyuyoruz ne de kafamıza göre takılabiliyoruz.Öyle sorumluluklar yükleniyor ki hayatlarımıza,kendimiz için iyi olan ne onu bile hatırlamıyoruz.


Çoğu zamanda önümüze koyulan kurallara uymaktan başka şansımız kalmıyor.Ve çoğu zamanda sevdik sevmedik herkesi kırmamak için

Ezilip büzülüp kendimizden ,kendi mutlulugumuzdan taviz vermek zorunda kalıyoruz.

Gercek hayatta çoğu zaman kafama göre takılamıyorum o yuzden bende en azından bir yazımda kafama göre takılayım dedim ;)

Sevgiler...

GÜlşah ÖNEN

devamı »